maksat bir tek namaz kaza etmek olduğundan onlar için bir tek teyemmüm kâfidir. Farz veya nafile namazını vakti duhûl etmeden önce onun için teyemmüm etmek câiz değildir.

Hava soğuk olup abdest aldığı takdirde rahatsız olacağını bilen veya zanneden kimse, teyemmüm edip namazını kılar, fakat bilâhere kaza eder. Çünkü ekseriyetle soğuktan korunmak mümkündür. Amma hastalığından dolayı teyemmüm ederse kaza etmez. Ancak vücudundan devamlı kan akıp yıkaması zarar verdiğinden teyemmüm ederse, vaktin hürmeti için teyemmüm alıp namaz kılar, fakat bilâhare kaza eder.

Bir uzvunda yara bulunup, abdestli iken sarmış ise teyemmüm eder. Namazını kaza etmemek üzere kılar. Ancak yukarda da denildiği gibi yara teyemmüm azalarından birisinin üzerinde olursa kaza etmesi lâzımdır. Çünkü hem abdest hem de bedeli olan teyemmüm noksandır.

Abdestsiz iken sargı sarmış ise onu çözmek gerekir. Mümkün değilse bırakır, abdestle beraber teyemmüm eder namazını kılar, sonra kaza eder.

TEYEMMÜMÜN KEYFİYETİ

Teyemmüm'ün keyfiyeti şöyledir: Kıbleye doğru oturulur, abdestte olduğu gibi besmele çekilir, sonra abdest veya gusle muhtaç olan ibadetin mübah kılınması için niyet getirilir. Bu niyetin, toprağın yüze değdirilmesi ile beraber olması şarttır. Sonra, iki el parmakları açık olduğu halde temiz bir toprağa vurulup yüzün üst tarafından başlanılarak çenenin altına kadar meshedilir. Eller tekrar, evvelce vurulduğu yere veya başka temiz bir toprağa vurulup sol elin parmakları (baş parmağı ayırmak şartıyla) iç taraflarıyla, sağ elin dış tarafları parmakların uçlarından dirseğe (dirsek dahil olmak üzere) kadar mesh edilip çekilir ve baş parmağın içiyle de, sağ elin baş parmağının dışı mesh edilir. Sonra sağ elin iç taraflarıyla (baş parmağı ayırmak şartıyla) sol elin dış tarafları, parmakların uçlarından dirseğe (dirsek dahil olmak üzere) kadar mesh edilip çekilir ve beş parmağın içiyle sol elin beş parmağının dışı mesh edilerek çekilir.