�kincisi: Semanın tanzim ve tertibi, beşerin yer yüzündeki nimetlerden istifadesini tekmil ve tamamlamak içindir.
�çüncüsü: Evvelki cümle, ihsan ve fazl delillerine işaret eyledi. Bu cümle de, azamet ve kudretin delillerine işaret eylemektedir.
ördüncüsü: Şu
ثُمَّ اسْتَوَي اِلَي السَّمَاءِ
cümlesi işaret ediyor ki; beşerin faidelendiği nimetler ve sair eşya, yeryüzündekilere münhasır değildir. belki sema dahi onun istifadesine musahhardır. (çünki kâinatın enva-ı mevcudatı birbirine yardımcı ve birbirlerinin tamamlayıcısı olmaları ile, beşer için semavat aleminde dahi başka istifade cihetlerine işaret verdır demektir.)
---------------(((---------------
Amma
فَسَوَّيهُنَّ سَبْعَ سَمٰوَاتٍ
cümlesinin nazm ve dizilişi ise “üç vech” ledir.
Birinci Vechi: Bu cümlenin üstteki cümle ile olan irtibatı
فَيَكُونُ
Nun
كنْ
ile olan bağı gibidir.
İkinci Vechi: Yine bu cümlenin üstteki cümle ile olan rabtı, bağlantısı; kudret taallukunun, irade taalluku ile olan rabtı mesabesindedir.
Üçüncü Vechi: Yine bu cümlenin üstteki cümle ile rabtı, neticenin mukaddeme ile olan bağı gibidir.
---------------(((---------------
Amma
وَهُوَ بِكُلِ شَيْءٍ عَلِيمٌ
cümlesinin nazmı da “iki vech” iledir.
Yükleniyor...