A- Nur risaleleri..
B- Kanun-u mahsus mucibince matbaalarda tab’ edilen eserler..
Bunlardan Nur risalelerini en selâhiyetli yüksek ilim heyetinin bilirkişiliği neticesinde kanuna aykırı hiç bir cihet görülmediğinden beraetle neticelenmiş olup, aleyhimizde hiç bir vecihle bir delil teşkil edemiyeceği gibi, tab’olunan eserlerin dahi isnad olunan suç ile bir alâkası mevcud bulunmadığı aşikârdır.
4- Mektup... ıddianamede yazdığım beyan olunan mektupta, yukarda beyan olunduğu vecihle bir temenni ve mahkemelerle iftihardan ibaret bulunan mektubun hiç bir suretle aleyhimizde bir delil olmıyacağı meydandadır.
5- Ehl-i vukuf raporları... Müddei bu kadar senedir Türkiye’de yaşadığına göre, Risale-i Nur hakkında müsbet ve lehde olan verilen ehl-i vukuf raporlarını görmemesi ve okumaması hayretimi mucib olmuştur.
Yukardan beri izah ettiğim vecihle Nur risalelerinin hiç bir suretle kanuna aykırı olmadığı ve beraetle neticelendirildiği halde, bunun aleyhimizde delil gösterilmesi, müddeinin hüsn-ü niyetle hareket etmediğine bir karine olup, ancak müsned suç hakkında muhtelif vilâyet Ağır Ceza Mahkemelerinin, yani Türk İslâm mahkemelerinin vermiş olduğu âdil hükümler hatırı için, bu müddei kardaşımızı da bu cihetle affederek vicdanınızdan bir suretle suç teşkil etmiyecek olan iddianameye bu suretle itiraz ederim. 1.956
Emirdağında mukim Said-i Nursi(81)
Üstâd’ın hizmetkârı Zübeyr Gündüzalp’in imzasıyla ve fakat Üstâd’ın emriyle ona vekâleten gönderdiği istid’a ise şöyledir: (Bazı kısımlarını alıyoruz)
“Emirdağ C.si eliyle, Isparta Sorgu Hâkimliğine!
Isparta C.Müdde-i Umumisinin 25.956 tarih ve 311 sayılı iddianamesine itirazım:
İç sene evvelki bir tevehhüme binaen yazılan bir iddianame, üç sene sonra Ramazan içinde gayet hasta bulunan Üstâd’ımız Said-i Nursi’ye o iddianame geldi.
Dedi ki: “Ben, bu otuz senede halimi tetkik eden ve beş defa beraet veren âdil mahkemelerini ittiham etmek hükmünde, tekrar aynı mesele ve otuz senede mes’uliyeti mûcib delili bulunmıyan “gizli cem’iyetçiliğe dair”
Yükleniyor...