Mahkeme kendi kararını -temyizin hükmünü hiçe sayarak- aynen uyguladıktan sonra; bu defa temyizin kararına uyarak yeniden muhakemelere devam etmiş, duruşmalara girişmiştir.
1950 temmuzunda çıkan umumî af kanunuyla, Afyon mahkemesi insanların affını dahil etmiş, fakat Nur Risalelerini aftan hariç tutabilmiştir. 1950’den sonra yalnız kitapların muhakemesi şeklinde duruşmalara devam edilmiştir.
1956 ortalarına kadar devam eden Afyon Mahkemesi bu geçen zaman zarfında, (Yani temyizin 1949 ortalarında bozma kararından sonra, ta 1956 ortalarına kadar) üç defa karara varmış, ilk üç kararı -ikisi müsbet, biri menfi- fakat mahkeme-i temyiz tarafından her üç kararı da bozulmuş ve nihayet son ve dördüncü kararı beraetle ve bütün kitapların sahiplerine iadesiyle neticelenmiştir.
TAHLİYEDEN SONRA DURUşMALAR şEKLİ
Afyon mahkemesi, temyizin bozma kararından sonra, 949 yılı içerisinde iki duruşma yaptı. Birinci duruşma, Üstâd henüz hapiste iken 31 Ağustos 1949 günü..(22) ikincisini de Üstâd Emirdağ’ında iken 14.12.1949 günü.. 1950 yılı ilk duruşması da, 10 şubat 1950’de oldu.(23)
Bu üç duruşmadan sonra daha kaç duruşma cereyan ettiğini bilmiyoruz. Fakat 11.10.1950’de mahkeme yeniden bir müsadere kararını aldı. Nur talebeleri bunu hemen temyiz ettiler. Temyiz mahkemesi bunu da bozdu.(24) Bu duruşmalardan 18.12.1950’deki bir duruşmada, mahkeme Risale-i
Yükleniyor...