قارداشلرم، بلكه بن ئوله‌جگم. بو زمانڭ بر خسته‌لغى داها وار· او ده بنلك، أنانيت، خودفروشلق، حياتنى گوزلجه مدنيت فانطازيه‌سيله گچيرمك إشتهاسى، ترياكيلك گبى خسته‌لقلردر. رسالهِٔ نورڭ قرآندن آلديغى درسڭ أڭ برنجى أساسى: بنلك، أنانيت، خودفروشلغى ترك ايتمك لزوميدر. تا إخلاصِ حقيقى ايله ايمانڭ قورتاريلماسنه خدمت ايديلسين. جنابِ حقّه شكر، او أعظمى إخلاصى قزانانلرڭ پك چوق أفرادى ميدانه چيقمش. بنلگنى، شان و شرفنى أڭ كوچك بر مسئلهِٔ ايمانيه‌يه فدا ايدن چوقدر. حتّى نورڭ بيچاره بر شاكردينڭ دشمنلرى دوست اولديغى وقت اونڭله صحبت ايتمك چوغالديغى ايچون، رحمتِ إلٰهيه جهتنده سسى كسيلمش. هم ده اوڭا تقديرله باقانلر، إصابتِ نظر حكمنه گچوب اونى اينجيتييور. حتّى مصافحه ايتمك ده طوقات وورمق گبى صيقنتى ويرييور. "سنڭ بو وضعيتڭ نه‌در؟" دييه صورولدى، "مادام ميليونلر قدر آرقداشلرڭ وار، نه‌دن بونلرڭ خاطرلرينى محافظه ايتمييورسڭ؟"

جوابًا ديدى: مادام مسلگمز أعظمى إخلاصدر· دگل بنلك، أنانيت، دنيا سلطنتى ده ويريلسه، باقى بر مسئلهِٔ ايمانيه‌يى او سلطنته ترجيح ايتمك أعظمى إخلاصڭ إقتضاسيدر. مثلا: حرب ايچنده، آوجى خطّنده، دشمنڭ طوپ گلّه‌لرى آراسنده قرآنِ حكيمڭ تك بر آيتنڭ، تك بر حرفنڭ، تك بر نكته‌سنى ترجيح ايده‌رك، او گلّه‌لر ايچنده حبيب كاتبنه "دفترى چيقار!" دييه‌رك آت اوستنده او نكته‌يى يازديرمش. ديمك قرآنڭ بر حرفنڭ بر نكته‌سنى، دشمنڭ گلّه‌لرينه قارشى ترك ايتمه‌مش· روحنڭ قورتولمسنه ترجيح ايتمش.

او قارداشمزه صوردق:

"بو عجيب إخلاصى نره‌دن درس آلمشسڭ؟"

ديمش:

ايكى نقطه‌دن:

بريسى:

عالمِ إسلاميتڭ أڭ عجيب حربى اولان بدر حربنده نماز وقتنده جماعتدن حصّه‌سز قالمامق ايچون، دشمنڭ هجومى ايله برابر مجاهدلرڭ ياريسى سلاحنى بيراقوب جماعت خيرينه شريك اولمق، ايكى ركعت صوڭره اونلر ده حصّه‌دار اولسون دييه فخرِ عالم عليه الصلاة والسلام بر حديثِ شريفيله أمر ايتمش اولماسيدر. مادام حربده بو رخصت وار. و مادام جماعت خيرى ده سنّت اولديغى حالده، او سنّته رعايت ايتمك أڭ بيوك بر حادثهِٔ دنيويه‌يه ترجيح ايديلمش. استادِ مطلقڭ بويله بر إشارتندن بر نكته‌جك آلارق، بز ده روح و جانمزله إتّباع ايدييورز.