بو ذات، طوغريدن طوغرىيه حقائقِ ايمانيه و قرآنيه‌يى بر شخصِ معنوى ماهيتنده، رسالهِٔ نور شخصِ معنويسنڭ جسدينه گيرمش و أجزالرينڭ لباسنى گيمش بر طرزده، فوق العاده بر ثنا ايله اوڭا خطاب ايدييور. بن باقدقجه، بردن إعتراضكارانه "حسنِ ظنّى پك زياده‌در" تخطّر ايتديگم دقيقه‌ده، حقيقتِ قرآنيه معنًا ديدى: "جسده، لباسه باقمه· بڭا باق. او، بنم حقّمده قونوشويور. طوغرى سويله‌مش." بن داها ايليشمدم. يالڭز رسالهِٔ نور ترجمانى حقّنده صريحًا ويا إشارةً ويا كنايةً اونڭ حدّندن پك فضله ثناكارانه تعبيراتى تعديل ايتمگه لزومى وار. باشقه‌لر، خصوصًا أهلِ تنقيد إنسانلر نظرنده بيچاره شخصمه بو نوع حسنِ ظنّنى قبول ايتمه‌مك مسلگمزه لازم گلييور· تعديلمه گوجنمه‌سين.

٭ ٭ ٭

او (بديع الزمان)، نورڭ خادميدر. أگر دنيايى ايسته‌سه و ديله‌سه ايدى، كنديسنه صونولان هديه و بهيه‌لرى، زكات و صدقه‌لرى و بو تبرّع و تركه‌لرى آلسه ايدى، بوگون بر ميليونر اولوردى. فقط او، طبقى جنابِ عُمَرڭ (رض) ديديگى گبى: صيرتمه فضله يوك آليرسه‌م، نفسِ ناطقهِٔ كائناتڭ قلبى و اللّٰهڭ حبيبى محمّدِ عربى عليه الصلاة والسلامه و يارانى اولان كامل و واصللره يتيشه‌مه‌م و يارى يولده قاليرم دييور. "بتون أشيا و أفلاكى سنڭ ايچون ياراتدم حبيبم" فرماننه، "بن ده سنڭ ايچون اونلرڭ هپسنى ترك و فدا ايتدم" دييه ويريلن جوابِ حضرتِ رسالتپناهىيه إتّباع و إمتثالاً، او ده دنيا و مافيهايى و محبّت و سوداسنى ترك و حتّى تركى ده ترك ايده‌رك بتون خدمت و همّتنى و شو عمرِ نازنيننى أنوارِ قرآنيه‌نڭ إنتشارينه صرف و حصر ايتمشدر. ايشته بونڭ ايچون، شيمدى چكديگى بتون زحمتلر رحمت، ياپديغى خدمتلر حكمت اولمش. جلالى يوزندن جمالنى ده گوستروب، عالم، بر گلزارِ كمال بولمشدر.