﴿تَعَاوَنُوا﴾
(غربايه معاونت)...
عفو ديلرم، قيمتلى و سَوْگيلى استادم. بيليرم كه، هديهلرى قبول ايتمييورسڭ. فقط زكات و صدقه گبى معاونتى، آرقداشلريمزڭ إصرارى اوزرينه يازمغه مجبور اولدم. هم ده مادّى إحتياجلريڭزه، إقامتگاه كراسى، اودون و كومور گبى مبرم إحتياجلر ايچون لازم اولديغنى دوشونمشدم.
أساسًا، قاعدهِٔ استادانهلرى بوزولمامق ايچون، آرقداشلريمه دائما توصيه و تلقيناتم، هيچ بر مادّى منفعت دوشونولمهمهسيدر. چونكه، دين دنيايه آلَت اولماز. و دين، واسطهِٔ جرّ و مادّى منفعتى قطعيًا قبول ايدهمز. حتّى رسالهِٔ النورڭ نشرياتنده، كيمسهنڭ منّتنى آلمامق ايچون قيمتلى استاديمى تقليد ايدرم.
قيمتلى و مشفق استادم! شو قدر وار كه: خدمتكاريڭز، استاد نامنه دگل، قيمتلى و غريب بر مسافريمز نامنه و رضاءً ِللّٰه مادّى يارديم ايتمك ايستهيورز. هم معنوى ضرر گورمهمڭز ايچون، قوّت و قدرت و عظمت صاحبى جنابِ اللّٰهه نياز و تضرّع ايدهرك درگاهِ إلٰهيهسنده حسنِ قبوله مظهر أيلمسنى دعا ايدييورز.
قيمتلى استادم! بايرامده زيارت و عرضِ تعظيم مقامنه قائم اولمق اوزره، بتون آرقداشلريمزله برابر هم رمضانِ شريفى، هم ليلهِٔ قدرى، هم مبارك عيدِ سعيدِ فطرى، رسالة النورڭ عموم طلبه و شاكردلرى و قرآنڭ قيمتلى خدمتجيلرى مقامنده و حكمنده قيمتلى استاديمزى تبريك ايدهرك، جنابِ حقدن داها چوق قارداش و آرقداشلريمز ايله برلكده و سز استاديمز باشمزده اولارق رمضانِ شريفڭ أمثالِ كثيرهسيله مشرّف اولمقلغمزى نياز و تضرّع أيلرز و مبارك ايكى أللريڭزدن اوپهرك دعاءِ خيريهڭزى و قدسى إرشادلريڭزى إسترحام أيلرز قيمتلى استاديمز.
دائمى قدسى دعالريڭزه محتاج،
گناهكار، خدمتكار و طلبهڭز
أحمد نظيف
٭ ٭ ٭
Yükleniyor...