(1) Nur’un İlk Kapısı’nda da naziri vardır. (A.B.)
eski talebelerine verdiği bir derstir)
BEŞİNCİ DERS
وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَاْلاِنْسَ اِلَّا لِيَعْبُدُونِ
(âyetinin gizli hazinele-rinden bir tek cevheresinin beyanındadır.)
اِعْلَمْ
Ey kendi nefsini ve vazife-i hayatını unutmuş ve insanın hikmet-i hilkatından gafil olmuş; ve Sani-i Hakîm’in şu müzeyyen masnuat içinde vaz’ ettiği manalardan cahil kalmış Said! Bil ki: Şu âlemin binasının ve insan âleminin ona idhal edilmesinin meselini bilmek istersen, şu temsilî hikâyeyi dinle. Şöyle ki:
Bir zaman bir sultan varmış, onun pek çok esnaf-ı cevahirle dolu hazineleri varmış. Hem onun pek çok gizli defineleri varmış, hem sanayi-i garibede çok maharet ve ıttılaı varmış. Hem sayısız fünun-u acibeye ve hadsiz ulûm-u garibeye ilim ve marifeti varmış.
İşte o melik-i zîşan istedi ki; haşmet-i saltanatını ve servetinin şa’şaasını ve san’atının hârikalarını ve marifetinin garibelerini bütün herkesin başı üstünde izhar etsin. Yani kendi manevî kemal, cemal ve celalini iki vechile müşahede etsin:
Bir vechi: Bizzat kendi nazar-ı dakaik-âşinasıyla görsün.
Diğeri: Başkaların nazarlarıyla ve müşahedesiyle baksın.
İşte bu hikmete binaen o zat, çok menzil ve salonlara ayrılan cesim bir kasrı bina etti. Sonra o kasrı definelerinin türlü türlü
____________________________________
Yükleniyor...